ลุงครับ พาผมไปที่นี่หน่อยครับ
ตั้งจุดหมายเรียบร้อยแล้ว
ท้องฟ้าวันนี้แจ่มใสมากๆ ไม่เหมือนกับเมื่อวาน
ฝนตกมาสองสามวันแล้ว แต่ระหว่างไปทำงานวันนี้...
- อากาศดีมาก - ผมไปแล้วนะ ง่ายๆ แบบนี้แหละ
ทำให้รู้สึกเหมือนใกล้เข้าหน้าร้อนแล้ว
แล้วผมก็ย้ายไปอยู่ที่อื่นอีกครั้ง
สิ่งที่ไม่เคยรอผม...
และพัดผ่านไปอย่างรวดเร็ว สิ่งนั้นคือเวลา
ช่วงเวลาต่างๆ
ถึงจุดหมายแล้ว
ลุงครับ ตรงนี้ครับ!
ยังไงซะ ผมก็จะอยู่กับตอนนี้
ในช่วงอายุ 18 ปีของผม
ในอีก 300 เมตร เลี้ยวซ้าย
ตรงไป
อีก 100 เมตร เลี้ยวขวา
งานเป็นไปตามตารางที่วางไว้มั้ย
ไม่อยากเชื่อเลยว่ายังตีพิมพ์ไม่เสร็จ
บ้าจริงเลย...
เดวิด ถือสายรอหน่อยนะ
เขาไม่เป็นไรใช่มั้ย
เราควรลงไปถามเขามั้ยคะ
เขาดูไม่เป็นอะไรนะ
เขาไม่ได้ล้มด้วยซ้ำ
ไปกันเถอะ
ต่อให้เขาไม่ได้ล้ม...
เดวิด โทษทีนะคะ
เราต้องทำให้เสร็จทันที เพื่อให้ทันกับเดดไลน์
ไงจ๊ะ แมวน้อย
แม่แกอยู่ไหนเนี่ย
ตรงนี้อันตรายนะ ไปเล่นตรงอื่นไป
บายค่ะ
บ้าเอ๊ย...จริงเหรอ
[โรงเรียนดีเด่นด้านพัฒนาการทางการศึกษา]
- ยูซูบิน! - ยูซูบิน!
ไงจ๊ะ!
ผักนี่โตขึ้นเยอะเลยนะ
เธอซื้อกระเป๋าด้วย!
- สวยจังเลย - น่ารักดีนะ
แม่ฉันซื้อให้ตอนไปทำงานต่างประเทศ
ฉันก็จะซื้อเหมือนกันเลย
ถ้ามันเป็นของปลอมล่ะ
ใบนี้มีของปลอมด้วยเหรอ
ถ้าเป็นของปลอมจริงๆ ล่ะ
ฉันเดินจากบ้านมาที่นี่
- ปวดขามากๆ เลย - จริงเหรอ
หวังว่าจะทำให้เธอลดน้ำหนักได้นะ
เหนื่อยจังเลย
ปวดขาไปหมดแล้ว
เดี๋ยวก่อนนะ เดี๋ยวกลับมาหา
ขอโทษนะ!
นายที่ใส่เสื้อตัดอ้อย...
นายไม่เป็นไรนะ
อะไรนะ
ก็...
เมื่อกี้นี้...
แม่ฉันเกือบขับรถชนนาย
ลองทำแบบนี้หน่อยสิ
นายดูสบายดีนะ
แต่ก็นะ เราไม่มีทางรู้หรอก
ถ้านายบาดเจ็บตรงไหน มาหาฉันได้นะ
ฉันชื่อยูซูบิน อยู่ม. 5 ห้อง 3
ซูบิน เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ไปบอกชื่อเธอแบบนั้นจะดีเหรอ
เมื่อกี้นี้เขาเกือบถูกแม่ฉันขับรถชน
ถ้าเขาบาดเจ็บ เราควรต้องรับผิดชอบ
แต่...เธอไม่รู้ว่าเขาคือใครด้วยซ้ำ
ช่างเถอะ เขาดูน่ารักใช่เล่นเลยว่ามั้ย
ไม่เลย ควอนดาฮิน เลิกหันไปดูได้แล้ว
อะไรกัน
หยุดเลย
นี่ ยูซูบิน!
โอ๊ย! ผมฉันเสียทรงหมด!
- ดูผมเธอสิ - เกิดอะไรขึ้น
ไม่เป็นไรน่า
- ไม่ ต้องเป็นไรสิ - ก็ดูดีนี่
- นี่อะไร มื้อเที่ยงเหรอ - ไม่ได้เอามาให้เธอ
ยูซูบิน
ดูเขาแต่งตัวสิ นี่ นาย!
ครับ
- สวัสดีครับ - สวัสดี
ขอโทษนะครับ...
อรุณสวัสดิ์
- สวัสดี - สวัสดี
สวัสดีครับ
ไง สวัสดี
- โทษนะครับ... - เอาละ...
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - สวัสดี
ไหนดูสิ...
ขอโทษนะครับ
ผมเพิ่งย้ายโรงเรียนมาครับ
ใช่คนที่ย้ายมาจากโรงเรียนบยอง...
ครับ จากรร. มัธยมบยองมุนครับ
อ๋อ เธอนี่เอง
ครูโอ
ครูโอ!
ครูโอฮันคยอลยังไม่มาค่ะ
คุณพระ ผมขอโทษที่มาสายครับ
ไปหาเขา โอเคนะ
สวัสดีครับ
ครับ เป็นยังไงบ้าง
ตอนนี้ครูประจำชั้นของเขา กำลังปฐมนิเทศเขาอยู่
ครับ ผมเข้าใจครับ
โอ้ ใช่ เธอทิ้งไว้ที่นี่แล้วไปได้เลย
ผมแน่ใจว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ครับ แน่นอน คุณไม่ต้องเป็นห่วงครับ
ครับ ได้ครับ ขอให้มีวันที่ดีครับ
[ชเวจุนอู]
[ถูกย้ายมาตามมาตราที่ 17(1) ของพรบ. ความรุนแรงในโรงเรียน]
โอเค ถ้างั้น...
เธอถูกย้ายมาเพราะ...
ถูกบังคับย้ายครับ
ชู่วว!
เธอไม่ควรพูดอะไรแบบนั้นออกมาดังๆ
ครูเข้าใจนะ
อะไรก็เกิดขึ้นได้ ใช่มั้ย
เราควรจัดการเสื้อผ้าของเธอ ก่อนเป็นอย่างแรก โอเคนะ
ครูแบครับ เขาซื้อชุดนักเรียนที่ไหนได้บ้าง
ก็ต้องร้านขายชุดนักเรียนไงคะ
จริงด้วย ชัดเจนเลย ขอบคุณครับ
มีร้านขายชุดนักเรียนใกล้ๆ กับทางแยกด้านหน้า
ไปซื้อชุดนักเรียนก่อน แล้ว...
[ลดรองเท้ารุ่นพิเศษ 70% รีบซื้อก่อนของหมด!]
เดี๋ยวก่อนนะ ทำไมมันออกวางขายแล้ว
เอ่อ... เธอ...
ครูหมายถึง...
อย่างแรกเลย...
- ไง ฮวียอง - เห็นเขามั้ย
เขาเป็นหัวหน้าห้อง ตามเขาไปได้เลย
เธอตามเขาไปได้เลย
ตามเขาไปเลย
โอเคมั้ย เยี่ยมเลย
ไปสิ ไปกับเขาเลย
- เขาเป็นนักเรียนที่เพิ่งย้ายมา - ครับ
ไปเลย
ไปสิ รีบไป
ครับ คุณแม่ ผมพบลูกชายคุณแล้วครับ
เขาเป็นผู้ใหญ่อยู่นะครับ เขาจะต้องเข้ากับที่นี่ได้ดี
ครับ ครับ ไปสิ
- ไว้เจอกันนะ - ครับ ครู
ครูโอน่ารักใช่มั้ย
เขาเป็นผู้ช่วยครูประจำชั้นของเรา
ตอนนี้ครูประจำชั้นของเรา อยู่โรงพยาบาล
ฉันชื่อมาฮวียอง
ยินดีที่ได้รู้จัก
- ฉัน... - ชเวจุนอูใช่มั้ย
เมื่อวานรองผอ. บอกเรื่องนายแล้ว
นายยังไม่ได้ซื้อชุดนักเรียนใช่มั้ย
ไง ฮวียอง
ไง กีแท
ไปกันเถอะ
[อีแทโฮ]
กางเกงตัวนี้น่าจะดีกว่านะ
ฉันใส่อะไรก็ได้
นายไม่ควรพอใจกับอะไรก็ได้
ลองใส่แล้วออกมาหน่อย
ขอบคุณครับ ชุดยังดูใหม่อยู่เลย
ฉันเลือกตัวที่ดีที่สุดให้ เพราะเธอขอหรอกนะ
รู้ใช่มั้ยว่าปกติแล้วเธอต้องจ่ายเงินนะ
ครับ
ฉันจะให้ชุดสำหรับหน้าร้อนไปด้วย
ขอบคุณครับ
สำหรับการประชุมช่วงเช้า
แนะนำนักเรียนที่ย้ายมา และเตือนคนอื่นให้ส่งแบบประเมิน
ชั้นเรียนจะไม่เริ่มจนกว่าจะ 9:00 น.
แต่ปกติเราจะมาถึงตอน 8:10 น. สำหรับชั้นเรียนพิเศษ
แล้วก็ใกล้จะสอบกลางภาคแล้ว
แต่ไม่แน่ใจว่าหลักสูตร เหมือนที่โรงเรียนเก่านายมั้ย
ล็อกเกอร์อยู่ทางนั้น
หาคนชื่ออีกีแท
เขาดูแลความเป็นอยู่นักเรียน เขาจะบอกนายว่าใช้ตู้ไหนได้
[8:30-8:55 จำศัพท์ภาษาอังกฤษ 50 คำ]
ไปกันเถอะ
นายอาจจะยังไม่รู้
แต่คุณครูที่นี่ดีทุกคน
พวกท่านมีคุณสมบัติเพียบพร้อมด้วย
ฉันพนันว่าพวกเขาเก่งกว่า โรงเรียนกวดวิชาอันดับสูงๆ ส่วนมากนะ
ทุกคนเอาแต่พูดถึงรร. เฉพาะทาง กับรร. เอกชน
แต่ฉันคิดว่าการได้เกรดสูงๆ ในโรงเรียนแบบนี้
เป็นกลยุทธ์ที่ดีกว่าในการสอบเข้ามหาลัย
ชั่วโมงอ่านหนังสือเองหลังเลิกเรียน
ไม่ได้บังคับ แต่ทุกคนทำแบบนั้นช่วงสอบ
มีกลุ่มประเมินผลการเรียนด้วย แตกต่างกันไปตามวิชา
สำหรับการประเมินภาคปฏิบัติ...
นายคงสับสนสินะ
ที่ต้องฟังทุกอย่างในรวดเดียว
ตอนนี้ อ่านดูจากโน้ตในกรุ๊ปแชทก็ได้
จะช่วยให้นายเข้าใจคร่าวๆ
ถ้านายมีคำถามอะไร ก็ถามฉันได้เลย
รอตรงนี้ก่อน
- พระเจ้า - นี่!
สำหรับเธอนะ
อะไรน่ะ มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ
วงล้อโชคชะตากำลังหมุนไป
ฉันได้ยินเสียงหมุน
ครั้งที่แล้วเธอบอกว่า กังหันทดน้ำหมุนไม่ใช่เหรอ
ไปกันเถอะ มีคนตั้งเยอะที่ตอ. น.
ตอ. น. คือทิศไหนเหรอ เหนือ ใต้ ออก หรือตก
ทิศเหนือ ทิศเหนือ ไอ้โง่
- โอเค เหนือ - เฮ้ย รถกันกระสุนอยู่ไหนอะ
- นี่ รถกันกระสุนอยู่ไหนวะ - ไม่รู้เลย
ไอ้โง่ นายต้องรู้สิว่าอยู่ตรงไหน!
- มันเยี่ยมมากเลย - ฉันรู้
บ้ามากๆ เลย
ทุกคน นั่งด้วย
ตั้งสติหน่อย!
ยูพิลซัง นั่งลงด้วย
ถึงเวลาประชุมช่วงเช้าแล้ว
ยูพิลซัง
เออ อะไร มีอะไร
นี่
ไอ้บ้า!
ครูโอมีธุระต้องไปจัดการ
ทุกวันเลยเหรอ
อย่างแรกเลย ฉันจะแนะนำนักเรียนใหม่ที่เพิ่งย้ายมา
จุนอู
- ใช่คนที่เราเห็นก่อนหน้านี้หรือเปล่า - ตอนที่ถูกทำโทษเหรอ
นี่
เขาใช่...
จุนอู แนะนำตัวเองหน่อย
ฉันชื่อชเวจุนอู
แค่นั้นเหรอ ตั้งใจหรือเปล่า
นี่ ฉันมีเรื่องจะถาม
พิลซัง ไม่ล่ะ
นายช่วยแนะนำตัวเองอีกนิดได้มั้ย
เขามาจากโรงเรียนบยองมุน
บยองมุนเหรอ
อยู่ที่ไหนกันนะ
ดูเหมือนโรงเรียนกากๆ
เขาต้องย้ายมาเพราะงานของพ่อแม่
นั่นคือเหตุผลที่เขาย้ายมาโรงเรียนเรา
ไว้ค่อยทำความรู้จักเขาไปแล้วกัน
ไม่ได้ย้ายมาเพราะงานพ่อแม่ฉันหรอก
จริงเหรอ
แล้วเพราะอะไรล่ะ
เรื่องส่วนตัวเหรอ
ฉันถูกย้ายมาเพราะ...
เขายังใหม่กับที่นี่ เราทุกคนควรช่วยเขา
เขาจะนั่งตรง...
โทษที โทษทีนะ
จองโอเจมาแล้ว
โอเจ นายช่วยย้ายไปนั่งตรงอื่นได้มั้ย
ข้างๆ พิลซัง
จุนอูเป็นนักเรียนที่เพิ่งย้ายมา
อะไรกันเนี่ย
เขาคิดว่าฉันจะแกล้งมันเหรอไง
ไม่จริงเหรอ
ไอ้...
ก็...
ได้
ขอบใจนะ
จุนอู
แหวะ นายเหม็นกลิ่นเหงื่อจัง
ยินดีต้อนรับ
ฉันมีอีกเรื่องที่ต้องบอกพวกนาย
มีกลุ่มที่ยังมีส่งแบบประเมิน
ต้องส่งภายในศุกร์นี้นะ
และก็ พิลซัง
อย่าส่งเสียงดัง
ทุกคน โทษทีนะ โทษที
- อะไรกันคะเนี่ย - ไม่อยากจะเชื่อเลย!
ครูจะทิ้งเราไปแบบนี้ไม่ได้นะคะ
พวกเธอพูดอะไรกัน ครูเพิ่งเข้ามาเอง
- เธอพูดเสร็จหรือยัง - ยังครับ
ผมแนะนำนักเรียนใหม่และหาที่ให้เขานั่ง
เข้าใจแล้ว เยี่ยมมาก
เขาอยู่ไหน
อยู่นั่นเอง
เอาละ
สอบกลางภาคจะเริ่มในอีกสามสัปดาห์ เราต้องทำอะไรกันบ้าง
ฉันชื่ออีกีแท
เป็นเพื่อนกันนะ
ครูโอคะ เธอคิดว่าครูเป็นหวัดค่ะ
อะไรนะ
เธอรู้ได้ยังไง
มาเริ่มกันเถอะ เงียบๆ ก่อน
อี๋มากเลย
ถ้ามันไม่ยอมเปิด ก็ทำแบบนี้นะ
จุนอู นายได้ตู้ดีเลยนะ
นายไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้
ทำอะไร
นายบอกว่าฉันย้ายมาเพราะงานพ่อแม่
อ้อ
ฉันพูดแบบนั้นเพราะนายดูอึดอัด
แต่การโกหกก็ไม่โอเคอยู่ดี
เป็นปัญหาตรงไหนล่ะ
หัวหน้าห้องเราคิดถึงใจคนอื่นเสมอแหละ
นายเสื้อตัดอ้อย!
ดูท่าเราได้เรียนห้องเดียวกันนะ
ไม่มีทาง
อีกแล้วเหรอ
นายขี่จักรยานมาเมื่อเช้านี้และ...
ที่หน้าประตูโรงเรียน
ใช่เลย
งั้นนายก็จำได้ หน้าประตูโรงเรียน
พวกเธอรู้จักกันเหรอ
ทำนองนั้น
เธอชื่อยูซูบิน
หัวหน้ากลุ่มเรียนห้องเรา
และแฟนของมาฮวียองใช่มั้ย
แฟนอะไร
เราเป็นแค่เพื่อนกัน
ใช่มะ มาฮวียอง!
ใช่
เราเป็นเพื่อนร่วมห้องกัน ตั้งแต่อนุบาลและประถม
อีกอย่างนะ
จุนอู นายต้องเข้ากลุ่มประเมิน
ใช่แล้ว
โรมี
กลุ่มเธอเล็กอยู่ไม่ใช่เหรอ
เราทำเสร็จไปแล้ว
เราจะส่งงานวันนี้
จริงเหรอ
น่าเสียดาย
กลุ่มเราก็ใหญ่เกินไปแล้ว
งั้น...เดี๋ยวฉันถามกลุ่มอื่นๆ แล้วกัน...
เขาอยู่กลุ่มฉันก็ได้
เราขาดไปคนนึง เพราะรองหัวหน้าห้องย้ายออกไป
ซูบิน...
เดี๋ยวฉันบอกนายว่าต้องทำอะไรบ้าง
จุนอู นายนี่โชคดีนะ
ได้อยู่กลุ่มเดียวกับซูบิน
ซูบินเก่งเรื่องประเมินผลการเรียนมาก
เธอเป๊ะเวอร์
นายลงเรือลำเดียวกันแล้ว ขอให้สนุกนะ
ให้เขาทำอะไรดีนะ
เธอไม่เห็นต้องให้เด็กใหม่อยู่ในกลุ่มเธอเลย
ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ เราไม่มีเวลาเหลือเยอะแล้ว
ในฐานะหัวหน้ากลุ่มเรียน ฉันต้องรับผิดชอบ
แต่ยังไง
เทอมนี้เธอต้องทำคะแนน วิชาวรรณกรรณให้ดีไม่ใช่เหรอ
ซูบิน! เธอทำแบบนี้ได้ยังไง
แล้วโซเยกับฉันล่ะ เธอไม่ขอเราก่อนเลยนะ
มาบ่นทำไม
ใครเป็นคนทำงานทั้งหมดจ๊ะ
อีกอย่างนะ ใครกันยังไม่ส่งงานส่วนของตัวเองมา
ครั้งนี้ฉันก็ช่วยนะ
ฉันคิดว่าจะส่งให้เธอคืนนี้
อย่างนั้นเหรอ ดีมาก คุณควอนดาฮิน
ทำตัวดีๆ และช่วยเหลือกันเนอะ
ทำไมเธอถึงถูกลงโทษที่โรงเรียนเก่า
ขอโทษนะครับ ผอ.
เหตุผลเขียนอยู่ที่หน้าแรกครับ
ผมถามเพื่อทำการยืนยัน
ครับ เข้าใจแล้วครับ
เหตุผลสำหรับการบังคับย้าย...
มีแค่การทำผิดซ้ำ ข้อหาลักขโมยและทำร้ายร่างกาย
ใช่มั้ย
ก็...
แทโฮ
เธอจะไม่ได้รับการผ่อนผันเรื่องนี้อีก
โรงเรียนนี้แตกต่างจากโรงเรียนเก่าของเธอ
โรงเรียนนี้มีประวัติศาสตร์ ขนบธรรมเนียม และเกียรติยศ
ถ้าเธอประพฤติตัวไม่ดีอีก
ทางออกที่แย่ที่สุดคือ
เธออาจจะต้องลาออกไป
ผมทำ...
แบบนั้นตอนนี้เลยได้มั้ยครับ
อะไรนะ
ลาออกน่ะครับ
เธอหุนหันพลันแล่นแบบนี้เสมอหรือเปล่า
ทำไมเธอต้องไปกวนผอ. ด้วย
จะยิ่งทำให้ชีวิตในโรงเรียนเธอลำบากขึ้นนะ
การต้องฟังเขาสั่งสอนตัวต่อตัว
ก็มากพอจะทำให้เธอลาออกทันทีเลย
เอ่อ...
แทโฮ
ผมชื่อจุนอูครับ
ชุดนี้มือสองครับ
งั้นจุนอู...
ประเด็นก็คือ
ไม่มีใครรู้ว่าเรื่องที่เธอถูกบังคับย้าย
ยกเว้นคุณครูในห้องนั้นกับครู
ดังนั้นอย่าพูดอะไรที่ ไม่มีประโยชน์และไม่จำเป็น...
และทำให้คนอื่นอึดอัด
แค่...
มาเริ่มต้นกันใหม่
โอเคมั้ย
ลืมอดีตของเธอให้หมด
โอเคมั้ย
มาลุยกันเลย!
ลุยกันเลย!
มา
นักเรียนใหม่นี่มาจากต่างดาวหรือยังไง
ฉันหาข้อมูลเกี่ยวกับเขาในเน็ตไม่เจอเลย
หยุดเลย ดาฮิน
อะไร
เราต้องหาว่าเขาเป็นคนยังไง
เป็นเพราะยูซูบินเลย
จู่ๆ
เขาก็อยู่ในกลุ่มเรา
เธอชอบเขาใช่มั้ย
เขาสเปกเธอเลย
เธอพูดเรื่องอะไร ไม่ใช่สักหน่อย
ก็ได้
ฉันยอมรับนะว่าเขาหน้าตาดีอยู่
แต่เขาก็ยังไม่ใช่สเปกฉัน
เห็นด้วย
สเปกของดาฮินคือจองโอเจ
โอเจเหรอ
พระเจ้า!
นี่!
เด็กใหม่ไม่ใช่ขี้ๆ เลย
เธอเจออะไร
[ชเวจุนอูถูกบังคับให้ย้ายโรงเรียน]
ไม่มีทาง!
"ทำร้ายร่างกายและลักขโมย" เหรอ
หมายความว่าเขาขโมยของเหรอ
เห็นมั้ย
เราจะทำยังไงเรื่องนี้ดี ซูบิน
โซเย เราจะทำยังไงกันดี
หมายความว่ายังไง
ใช่ว่าเขาเป็นนักเลง หรืออาชญากรสักหน่อย
ใครจะไปรู้
สมัยนี้คนหน้าตาดีเป็นโรคจิตก็เยอะ
ควอนดาฮิน อย่าตื่นตูมไป
นี่ใช่คนที่ย้ายมาหรือเปล่า
ใช่เขาใช่มั้ย
ใช่
นั่นจักรยานเขา
[โรงเรียนการดนตรีไลท์เฮาส์] [ร้าน 24/7]
ยินดีต้อนรับค่ะ!
สวัสดีครับ
ผมมาทำงานพาร์ทไทม์ครับ
นายเป็นนักเรียนเหรอ
ผมเรียนอยู่ม. 5 ครับ
เธอไม่ใช่เด็กม. ต้นเหรอ
ไม่ใช่ครับ
ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ
เธอเก่งด้านไหนบ้าง
ฮะ
ผมต้องเก่งด้านไหนด้วยเหรอ
แน่นอน! ไม่งั้นเธอทำงานที่นี่ไม่ได้นะ
ว่าแล้วว่าเขาต้องทำแบบนี้! นี่!
นี่! นั่นมันขโมย!
เฮ้ย!
เอาไปเลย บ้าเอ๊ย
แกเป็นบ้าอะไรวะ
นี่ เอาไป
นายเก่งด้านนึงนะ วิ่งไง
ยอดเยี่ยมมาก
อะไรเหรอครับ
เอากลับไปวางที่ชั้น
- ครับผม - ไปทำสิ
โอเคครับ
โทษนะครับ
นี่หมายความว่าจ้างผมแล้วใช่มั้ย
ขึ้นอยู่กับว่านายเอาเก็บเข้าที่ได้ดีมั้ย
รีบๆ เก็บให้เสร็จเลย
สวัสดีค่ะ หัวหน้า
ทำไมผู้หญิงคนนั้น ถึงให้ฉันไปทำธุระให้อยู่เรื่อยเลย
โอเค เข้าใจแล้วค่ะ
ค่ะ
พัคยองแบ
ฉันมีธุระให้นายทำ
"พัคยองแบ" เหรอ
[พัคยองแบ]
20 นาทีจากนี้ ครูจะอธิบายเรื่อง ฟังก์ชันเลขชี้กำลัง
ทำไมเราต้องทำอะไรที่ง่ายมากๆ เหรอ เพราะเป็นคอนเซปต์พื้นฐาน
ตามหลักแล้ว เราจะแทนพารามิเตอร์ทีละตัว
พวกเธอรู้เรื่องนี้แล้วใช่มั้ย ครูจะได้ไม่อธิบายเพิ่ม
อย่างแรก มาดูตอนที่ค่าของ เอและบีมากกว่าหนึ่ง
นี่คือเอ็กซ์
ครูบอกว่าอย่าทำแบบนั้น
เอาละ มาดูว่าเธอจะใช้เวลา มากแค่ไหนในการแก้
และเราจะตรวจคำตอบ พวกเธอทีละคน
ดูว่าทำไมเธอถึงได้คำตอบที่ผิด
ฮวียอง เธอทำผิดอยู่เรื่อยเลย
ใช่มั้ย
แปลกนะ ครูคิดว่าเธอจะเก่งเรื่องนี้
ฮวียอง เมื่อเธอกำหนดค่าเรนจ์
เธอห้ามคำนวนออกมาผิด
ฉันหิวไส้กิ่วแล้ว
มาฮวียอง...
วันนี้แม่นายไม่ซื้อขนมมาให้เหรอ หิวจะตายแล้ว
เดี๋ยวก็มาแล้ว
- บอกว่าให้ตรวจคำตอบไง! - โอเคครับ
มาทำไปทีละขั้น
โจทย์ต้องการให้หาอะไร
ฮวียอง นายได้คำตอบผิดเหรอ
นายไม่ควรได้คำตอบข้อนี้ผิดนะ เดี๋ยวก่อน
ครูครับ แบบนี้มันแย่มากๆ
ถ้านายยังเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันอาจได้ที่หนึ่งก็ได้นะ
- ถ้านายยังเป็นแบบนี้ต่อไป... - เดี๋ยวก็บิดหูหลุดเลย
เธอทำเราเสียสมาธิ ไปให้พ้น
โอเค
มาดูสิ
ถึงไหนแล้วนะ
วางลงเลย
ครับ ครู
โอเค มาดูนี่ ครูคิดว่าเธอทำผิดตรงจุดนี้นะ
เธอได้คำตอบได้ยังไง
โจซังฮุน กำลังแก้สมการอยู่เหรอ
ใช่ ใช่
ใช่ แบบนั้นเลย
ถูกเลย
เธอแก้สมการแบบนั้นเหรอ
พระเจ้า
วิธีนั้นเร็วกว่า
แบบนี้ก็ถูกเหมือนกัน แต่ครูคิดว่าแก้แบบนั้นดีกว่า
ไม่เห็นจะยากตรงไหน ทำไมนายถึงทำไม่ได้
ใช่มั้ย ฮวียอง
โจซังฮุน...
ใช่ว่าทุกคนจะเป็นอัจฉริยะแบบเธอ
ครับ ครู
หิวจังเลย
ถ้าเขาเลิกสูบบุหรี่ เขาจะเป็นนักเรียนที่เพอร์เฟ็กต์มาก
ยังไงก็ตาม เธอไม่ควรพลาดตรงนี้ เลิกทำผิดได้แล้ว
ครับ ครู
ก็แค่ผิดจุดเดียว
เอาละ
ไปพักกันเถอะ ไปสูดอากาศกันหน่อย
- โอเคค่ะ - โอเคครับ
โจซังฮุน
[โรงเรียนภาษาอังกฤษ โรงเรียนคณิตศาสตร์]
เอ่อ...
เอาของมาส่งให้ห้องชั้นหนึ่งครับ
จากแม่ฮวียองใช่มั้ย
ทางนั้น ห้องสอง
ครับ คุณ
เดี๋ยวนะ พ่อหนุ่ม
ช่วยเอาขยะรีไซเคิลในห้องไปทิ้งด้วยนะ
มันมาจากร้านเธอเหมือนกัน
ได้เลยครับ
ขอบใจนะ
จุนอู
นายมาทำอะไรที่นี่
ฉันมาส่งของน่ะ
ครูบอกให้ฉันเอาไปทิ้งน่ะ
ให้ตาย ทำไมเขาให้นายทำแบบนี้
- เอามาให้ฉัน เดี๋ยวไปทิ้งให้ - ไม่เป็นไร
เอามาเถอะ
มาฮวียอง!
นายทำอะไรน่ะ
มาส่งขนมนี่เอง ขอบใจนะ ขอบใจ
ขอบใจ
แม่นายนี่กะเวลาได้ดีจริงๆ
ฉันหิวแล้ว ไปกันเถอะ
จุนอู เดี๋ยวก่อนนะ
ฉันคิดว่าฉันเผลอทิ้งอะไรไป
นายหาอะไรเหรอ
ไม่ ไม่มีอะไร
ขอบใจนะ ทำงานได้ดี
- นายหาอะไรเหรอ - ไม่มีอะไร
ขอบใจนะ
ยินดี...
เธอคือพนักงานใหม่ใช่มั้ย พัคยองแบ
สวัสดี ฉันทำงานกะดึก
ฉันมาเร็วเพราะมาอ่านหนังสือ
สวัสดีครับ
เห็นแก่พระเจ้าเถอะ เลิกเยินยอสักที
ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
ฮวียองเป็นคนที่จัดการทุกอย่าง
ใช่แล้ว!
ใช่
คราวหน้าเลี้ยงข้าวฉันแล้วกัน
กลับมาแล้วเหรอคะ คุณแม่คุยโทรศัพท์อยู่ค่ะ
มาทันเวลาพอดี
ค่ะ
เลิกเยินยอฉันได้แล้วค่ะ คุณนายยุน
แน่นอนค่ะ
จริงเหรอ
นายได้คำตอบผิดเหรอ
โจซังฮุน ใช่ว่าทุกคนจะเป็นอัจฉริยะแบบเธอ
ก็แค่ผิดจุดเดียว
ค่ะ คุณพี่
ฉันจะซาบซึ้งในบุญคุณมากๆ ถ้าคุณพี่รับไปพิจารณา
ค่ะ
ค่ะ ได้ค่ะ ขอให้โชคดีนะคะ
พระเจ้า เธอมันน่ารังเกียจชะมัด
ใช่แม่ของฮวียองหรือเปล่าคะ มีอะไรอีกเหรอคะ
ยังกล้ามาถามว่า "มีอะไรอีก" ก็เพราะลูกไง
แม่พยายามจะให้ลูกได้เรียนเลข ห้องเดียวกับฮวียอง มีปัญหาอะไรหรือเปล่า
- แม่คะ อย่าเลย... - อะไร เลิกพูดเลย
ลูกรู้ใช่มั้ยว่าเขาไม่ได้ให้ทุกคน สอบวัดระดับเข้าห้องนั้น
เธอบอกจะลองยัดลูกเข้าให้ ฉะนั้นเตรียมตัวตั้งแต่วันนี้
แม่คะ...
หนูไม่อยากจริงๆ นะ
หนูขาดอะไร ถึงต้องไปขอให้แม่ฮวียองช่วย
เพื่อให้หนูได้เข้าห้องนั้น
ลูกว่าไงนะ ให้ตายสิ ไปต่อไม่ถูกเลย
ลูกไม่รู้จริงๆ เหรอว่าขาดอะไรไปบ้าง
ฮวียองเป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียน ลูกได้แค่ที่ 28 เอง
คิดว่าลูกอยู่ระดับเดียวกันเหรอ
หนูก็อ่านหนังสือนะ หนูจะทำให้เกรดดีขึ้น
ลูกก็พูดแบบนั้นมาสักพักแล้วไม่ใช่เหรอ
อะไรก็ช่าง
หนูไม่เข้าไปเรียนหรอก
อะไรนะ อย่ามาเพ้อเจ้อ
หนูไม่ไป หนูไม่ไป
นี่! อย่างน้อยก็ไปหาติวเตอร์ไป
เอาแต่พูดว่าจะอ่านหนังสือเอง
คิดว่าเป็นอัจฉริยะเหรอไง
บ้าเอ๊ย แม่ทำตามใจตัวเองตลอด
ฉันเพิ่งส่งการประเมินผลการเรียนของฉันไป
ฉันไม่ได้เป็นตัวถ่วงใครอีกแล้ว
โอเค เดี๋ยวฉันจะดูนะ
เธอจะให้ตาเด็กใหม่ทำอะไร
อย่าให้เขามาถ่วงเราไว้นะ
ใช่แล้ว
เอาอะไรให้ชเวจุนอูทำดี
นี่ฉันเอง ยูซูบิน
สำหรับการประเมินผลการเรียนกลุ่มเรา...
ไม่มีทาง!
ทำร้ายร้ายกายและลักขโมยเหรอ
ลืมมันไปเถอะ
ครั้งนี้ฉันจะปล่อยนายไปก่อนนะ
เขาดูไม่เหมือนคนที่จะทำแบบนั้นเลย
เธอโอเคหรือเปล่า
ขอโทษด้วยนะ
นายไม่เป็นไรนะ
ลองทำแบบนี้หน่อยสิ
แม่ครับ
แม่
ไงลูก วันนี้ที่โรงเรียนโอเคมั้ย
เรียนเป็นไงบ้าง แม่พนันว่าลูกต้องหล่อที่สุดใช่มั้ย
กินอาหารดีๆ และตั้งใจเรียนนะ
แม่มาเจอลูกวันนี้ไม่ได้ เพราะต้องทำงานที่ร้านอาหาร
โทษทีนะ
ทานให้อร่อยนะคะ!
ขอบคุณครับ
แม่ แม่รีบไปรีบกลับหรือเปล่า
ผมบอกว่าไม่ให้รีบไง เดี๋ยวก็ได้ล้มอีกหรอก
แม่คิดว่าเครื่องเคียงลูกคงหมด
แม่ขอโทษที่ไปช่วยลูกย้ายบ้านไม่ได้นะ
โทษนะครับ ขอโซจูอีกขวดได้มั้ยครับ
ได้ค่ะ!
แม่กำลังทำงานอยู่
จุนอู ลูกรัก
แม่รักลูกนะ!
เหมือนกันครับ
นี่ เด็กใหม่
อยากให้ฉันบอกอะไรให้มั้ย
เห็นเธอมั้ย
คนที่น่ารักที่สุด
คนนั้นของฉัน
อย่าแม้แต่จะมองเธอ
นายได้เจอดีแน่...
ถ้านายมองเธอ
แล้วก็คนนั้น
มาฮวียองชอบเธอ
ส่วนคนอื่นๆ ฉันไม่สนว่านายจะจีบหรือไม่
คิดว่าหน้าตาแบบนั้นคงยากหน่อย
เจ๋งมาก! บราโว!
ทำได้ดี ฮวียอง
- เล่น "Let It Go" เพลงต่อไป! - เงียบก่อน!
มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ คุณครู
ขอเวลาสักเดี๋ยวได้มั้ยครับ
ผอ. ครับ ผมพาชเวจุนอูมาแล้ว
นายจำฉันได้ใช่มั้ย
โซนาตาที่โด่งดังที่สุดของบีโธเฟนคืออะไร
ก็คือ "Moonlight Sonata"
โซนาตานี้ประกอบด้วยสามมูฟเมนต์
มูฟเมนต์แรกจากสามมูฟเมนต์
คือมูฟเมนต์ที่ฮวียองเล่น
เป็นมูฟเมนต์ที่ดังที่สุด
มาดูในชีทกัน
ครูครับ
ว่าไง ฮวียอง มีอะไรเหรอ
ผมขอไปห้องพยาบาลหน่อยได้มั้ยครับ
นายจะ...
นายจะตีหน้าซื่อแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหน
นายขโมยนาฬิกาฉันไป
ผมไม่ได้ขโมยครับ
ขอโทษนะครับ
ท่านผอ. ชเวจุนอู
สวัสดีครับ
คุณเขาบอกว่าเด็กขโมยนาฬิกาไป
อะไรนะครับ
ย้ายมาก็ก่อเรื่องเลย ให้ตายสิ
ครูครับ
ไง ฮวียอง
หมอนี่ขโมยนาฬิกาครู
ตอนที่เขามาส่งของเมื่อวาน
นาฬิกานั่น...ราคาแพงมั้ยครับ
ยี่ห้อไหนกัน...
เขาบอกว่าตั้ง 25 ล้านวอน
25 ล้านวอนเหรอครับ
ทำแบบนั้นไปทำไม จุนอู
ผมไม่ได้ทำครับ
ใช่มั้ย คุณครับ เขาบอกว่าไม่ได้ทำ
ถ้าไม่ใช่นาย แล้วใครจะขโมยล่ะ
นอกจากนักเรียนฉัน นายเป็นคนเดียวที่เข้าไปในห้อง
ฮวียอง เธอรู้ใช่มั้ยว่าครูพูดถึงอะไร
ครูใส่นาฬิกาเรือนนั้นทุกวัน
เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
อย่างนี้เอง
เอ่อ...ครูครับ...
เป็นไปได้มั้ยว่าครูทำหล่นที่อื่น
ไม่มีทางที่จุนอูจะทำแบบนั้น
จุนอู เดี๋ยวก่อนนะ
ฉันคิดว่าฉันเผลอทิ้งอะไรไป
เธอจะไปรู้ได้ยังไง เขาเพิ่งย้ายมาเมื่อวาน
โดนบังคับย้ายด้วย
คุณครับ ยังไม่มีหลักฐานเลย
ทำไมคุณไม่ลองกลับบ้าน ไปหาดูใต้เตียงก่อน
หรือในตู้เก็บของห้องน้ำ...
ฟังนะ ผม...
ผมคิดว่าจะปล่อยๆ ไป แต่ว่าคงไม่ได้แล้ว
ผมจะไปแจ้งความกับตำรวจ
- ไม่ได้ครับ คุณ - ใจเย็นก่อนนะครับ
ครูครับ คุยกับผมก่อนได้มั้ย
ไม่ล่ะ ครูต้องไปอัดวิดีโอสอนออนไลน์
ขอตัวก่อนนะครับ
- เดี๋ยวก่อนครับ คุณ - รอเดี๋ยวครับ
ครูโอ รออะไรอยู่อีก
ครับๆ
ขอโทษนะครับ ครูช่วย...
ไปทำอะไรสักอย่างเพื่อหยุดเขา
คุยกันก่อนเถอะ
ปล่อยฉันนะ ทำอะไรน่ะ
ทำอะไรน่ะ มานี่เลย
ขอโทษนะครับ ช่วยทบทวนอีกครั้งนะครับ!
ผมคิดมามากพอแล้ว
ไปเปลี่ยนรองเท้าคุณเถอะ
ไปนั่งเลย
โรมี โรมี ลองโยเกิร์ตนี่สิ
โรมี...
เธอไม่ชอบโยเกิร์ตเหรอ
นายแน่ใจนะ
ว่าชเวจุนอูขโมยมันจริงๆ
ฉันไม่แน่ใจ
หวังว่าเขาไม่ได้ทำนะ
ถ้าดูจากรูปการแล้ว มันน่าจะเป็นแบบนั้น
เขาดูไม่เหมือนคนแบบนั้นเลย
เธอรู้จักเขาเหรอ
อะไรนะ
ซูบิน กลุ่มเราพินาศแล้วใช่มั้ย
คงไม่ดีถ้าข่าวลือพวกนี้กระจายไป
เรามีตัวปัญหามากพอแล้ว
เขารู้กันทั้งโรงเรียนแล้ว
แบบนี้ไม่ดีเลย
ของพวกเธอไม่มีอะไรหายไปใช่มั้ย
ของหายเหรอ
ใช่แล้ว!
ต่างหูฉัน!
ของขวัญวันเกิดซะด้วย
หมายถึงนี่เหรอ
- ให้ตายสิ - อุ๊ย
ควอนดาฮิน
ฉันแค่จะบอกว่าให้เราระวังไว้
กินๆ เข้าเถอะ
มาฮวียอง ดูท่าห้องนาย จะเจอปัญหาใหญ่แล้ว
ได้ยินว่าซงแจยองมาโวยวาย
หลังจากเอาแต่อวดนาฬิกา สมควรโดนแล้ว
โจซังฮุน...
เรากำลังทานข้าวอยู่
นายมีอะไรจะพูดเหรอ
ไม่มี
ฮวียอง เอานี่
อ้อ ขอบใจนะ
ชินบก ยุคสมัยแบบนี้ นายยังเอาขนมปังมาส่งอีกเหรอ
แม่นายรู้เรื่องนี้มั้ย
รู้สิ
แล้วพ่อนายล่ะ
นาย...
ฉันขอร้องให้เขาช่วย
ฉันขึ้นไปก่อนนะ
ชินบก นายกินโยเกิร์ตฉันก็ได้นะ
ขอบใจ
ฉันไปด้วย
ให้ตายสิ...
นายนั่งนี่ก็ได้
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับ
ตะเบะ
- ครับ - ครับ
ครับ
ลาก่อนครับ
ครูโอ...
เป็นยังไงบ้างครับ
พวกเขาไม่มีหลักฐานมากพอ
จึงทำอะไรจุนอูไม่ได้
ได้ยินมาว่าไม่มีกล้องวงจรปิดในห้อง ที่โรงเรียนติวเลข
ครับ ไม่มีกล้อง โล่งใจไปหน่อย
หมายความว่าไง "โล่งใจไป"
ผอ. โมโหมาก
บอกด้วยซ้ำว่า "ส่งเด็กเวรนั่นไปโรงเรียนอื่น!"
เขาเพิ่งเข้ามาเมื่อวาน
จะส่งเขาไปที่อื่นเร็วขนาดนี้ได้ไง
รองผอ. เรียกครูแล้ว
ครูไปก่อนนะ ลองคุยกับจุนอูดู
ได้ครับ
นายไม่ได้กินข้าวกลางวันเหรอ
กินนี่ซะ
ขอบใจ
พวกเขาหาหลักฐานไม่ได้
ไม่ต้องห่วงหรอก ยังไงโรงเรียน ก็พยายามเต็มที่
อีกอย่าง ครูซงไม่ใช่คนร้ายกาจ
นายคิดว่าฉันขโมยด้วยหรือเปล่า
ไม่คิดแน่นอน
นายคิดว่าฉันขโมยด้วยหรือเปล่า
ไม่คิดแน่นอน
เอาอีกแล้วนะ เกาอีกแล้ว
แม่ครับ
ลูกชายที่น่าสงสารของแม่
คันแค่ไหนก็ไม่ควรเกานะ
จะยิ่งทำให้ภูมิแพ้ลูกแย่ลงนะ ทนเอาไว้นะ ลูก
โอเคมั้ย
แม่ดูอารมณ์ดีนะครับ
พี่ชายลูกได้คะแนนสูงสุดของคณะอีกแล้ว
ทำไมเขาเรียนเก่งขนาดนี้
เขาเอาชนะนักเรียนฝรั่งเก่งๆ ได้หมดเลย
- พ่อคงดีใจที่ได้ยินแบบนั้น - ลูกคิดงั้นเหรอ
จากเสือยิ้มยาก กลายเป็นยิ้มแก้มแทบปริ
แม่มีความสุขเหมือนกันใช่มั้ย
แน่นอน
แม่หวังว่าทุกวันจะเป็นแบบนี้
เห็นแม่มีความสุขผมก็ดีใจ
ลูกก็ควรเรียนให้ดี แม่จะได้มีความสุขแบบนี้ต่อไป
โทษทีนะจ๊ะ
แม่ไม่ควรมากวนลูก
ตั้งใจอ่านหนังสือนะ
ทำให้ได้ดีเหมือนพี่ชายลูกนะ ฮวียอง
รักลูกนะ
ดื่มให้อร่อยนะ
จุนอู
บอกให้แม่เธอเข้ามาพรุ่งนี้ได้มั้ย
สวัสดี ยองแบ
- เธอไปได้แล้วนะ - ครับ
ลาก่อน
"ผมคือพ่อของพัคยองแบ"
"ยองแบลูกผมไม่มีทางทำอะไรแบบนั้น" ฉันต้องพูดแบบนั้นใช่มั้ย
ครับ
ทั้งเรียนทั้งทำงานด้วยคงลำบากน่าดูสินะ
สอบเทียบได้คงดีกว่า
พ่อแม่ฉันเสียไปแต่เด็ก ฉันก็เจอมาหนักเหมือนกัน
- ลุงครับ... - ว่าไง
ผมไม่ได้ชื่อพัคยองแบคครับ
ใช่แล้ว! นั่นมันเสื้อกั๊กของ "พัคยองแบ"!
พนักงานพาร์ทไทม์คนเก่าของเรา ฉันน่าจะนึกได้
"อีแทโฮ"
"ผมคือพ่อของอีแทโฮ"
นี่ก็ไม่ใช่ชื่อผมครับ
ฮะ แล้วชื่ออะไร
จุนอู!
ไปไหนมา ครูตามหาเธอซะทั่วเลย
แม่เธออยู่ที่นี่แล้ว
- อะไรนะ - แม่เธอ
แม่ครับ
ดูท่าพ่อเธอก็มาด้วยสินะ
ก็คือ...
ไงจ๊ะ ที่รัก
ดังนั้น...
อย่างที่ผมพูด...
สำนักงานการศึกษา กำลังจะมาตรวจโรงเรียนเราในอีกไม่ช้า
มันจึงเป็นช่วงเวลาสำคัญของเรา
ในความเห็นของผม...
แทโอ...
จุนอูครับ
ชเวจุนอู
ลูกชายคุณจะตกเป็นเป้าได้
ผมเกรงว่าเขาจะเป้าของนักเรียนคนอื่นๆ
อาจจะทำให้เขากลายเป็นเหยื่อ
- ผมไม่... - ฉันจะย้ายเขาไปค่ะ
ฉันจะไปทำงานในชนบท
ฉันจะพาเขาไปด้วย
เข้าใจแล้ว
ผมคิดว่าเป็นความคิดที่ดี
จากประสบการณ์ของผม
เด็กอารมณ์ไม่มั่นคงแบบเขา
อยู่กับแม่เขาตลอดจะดีกว่า
คุณพ่อเห็นด้วยมั้ยครับ
- ครับ - เยี่ยมเลย
ขอเวลาผมสักครู่นะครับ
ขอโทษนะครับ คุณแม่ เดี๋ยวก่อน
ฟังนะ...
คุณแม่ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะครับ
ผมไม่คิดว่ารองผอ. ต้องการให้เขา ย้ายไปที่อื่นจริงๆ หรอก
คุณหลีกเลี่ยงอึ เพราะว่ากลัวหรือเปล่าคะ
อะไรนะครับ
คุณหลีกเลี่ยงเพราะมันสกปรก
จุนอู ลูกฉันไม่ใช่คนขี้ขโมย
- ไม่อยู่แล้วครับ - แล้วโรงเรียนควรเป็นยังไงล่ะ
ไม่ใช่สถานที่ที่รับนักเรียน ที่ต้องการความอบอุ่นเหรอ
โรงเรียนเก่าเขาก็ไม่ต่างกัน
โรงเรียนที่ไม่เชื่อใจหรือ ยอมรับนักเรียนเป็นอะไรที่ส้น...
ฉันหมายถึงโรงเรียนเหล่านี้...
ช่าง...
ช่างน่ารำคาญจริงๆ
เราจะไปแล้วนะคะ
แต่ผมไม่เคยสงสัยจุนอูเลย
ฉันต้องหาบ้านใกล้ๆ กับที่ทำงาน
ฉันจะพาจุนอูไปด้วยวันมะรืนนี้
จนกว่าจะถึงตอนนั้น...
ช่วยดูแลเขาด้วยนะคะ
- คุณแม่ครับ... - จุนอู
แม่ต้องไปทำงานก่อนนะ
อย่าเสียใจล่ะ แม่ไม่ปล่อยไว้หรอก
- เดี๋ยวแม่โทรหานะ - โอเค
- เจอกันครับ - โอเค
ไปกันเถอะ ที่รัก
- ครับ ที่รัก - เดี๋ยวครับ คุณแม่
คุณแม่...
คุณแม่ช่วยทบทวน...
ระวังครับ!
ลาก่อนครับ
แม่เธอนี่แกร่งจริงๆ เลย
เธอนี่ไม่ได้แม่มาเลยนะ
ทุกคน!
ได้ยินว่าเด็กใหม่จะย้ายโรงเรียนอีกแล้ว
เขามีปัญหาอะไร
เป็นงานอดิเรกของเขาหรือเปล่า
เขาโชคดีที่ไม่โดนส่งไปบ้านเมตตานะ
หลังจากขโมยนาฬิกาแสนแพง
แต่เขาขโมยจริงๆ เหรอ
ใครไปเรียนที่นั่นบ้างนะ
ฮวียองกับโจซังฮุนเหรอ มีใครอีก
- สวัสดีครับ - หวัดดี
เราถึงไหนกันแล้วนะ
ครูโอครับ
เรื่องจุนอู...
ผมคิดว่ามันไม่ถูก ที่จะไล่เขาออกแบบนั้น
ยังไม่ได้ยืนยันเรื่องนี้
แม้ว่าโรงเรียนจะทำอะไรไม่ได้
เราไม่ควรมีอคติกับจุนอูนะ
เขาไม่ใช่เพื่อนเราเหรอ
เขาพูดถูกนะ
ฉันอยากให้เราเชื่อใจและส่งแรงใจให้เขา
จุนอู...
อย่าจากกันไปแบบนี้เลย
พรุ่งนี้ฉันจะไปคุยกับรองผอ. อีกครั้ง
ฉันยังไม่ได้ไปไหน
จุนอูจะไปวันมะรืนนี้
ยังพอมีเวลาอยู่ เรามาเรียนหนังสือกัน
สอบกลางภาคใกล้เข้ามาแล้ว
เราเรียนไปถึงไหนกันแล้ว
- ความผิดครูเลย - เราต้องทำยังไงต่อครับ
โห่!
ครั้งที่แล้วเราเรียนถึงไหนนะ
หน้า 93 ครับ
นี่คือพรีเซนต์กลุ่มของเรา
นายช่วยหาแหล่งอ้างอิงได้มั้ย
ฉันทำเครื่องหมายแหล่งอ้างอิงไว้ข้างหลัง
นายเป็นสมาชิกกลุ่มเรา
นายควรทำหน่อยนะอย่างน้อย
- ฉันจะ... - เมื่อไหร่และถ้านายออกจากโรงเรียนไป
เราจะยังเขียนชื่อนายไว้ในรายงาน
นายไปห้องสมุดเพื่อหาแหล่งอ้างอิงได้
นายรู้ใช่มั้ยว่าอยู่ตรงไหน
นายจะไม่เอาป้ายชื่อออกเหรอ
เอาออกยากน่ะ
ว่าไง
มีอะไร
พวกเธอไปกันก่อนนะ
แน่ใจนะว่าเธอโอเค
แล้วถ้าฉันโอเคล่ะ
ไปกันเถอะ
เอานี่
นายทำเสร็จแล้วเหรอ
นายทำให้เสร็จภายในพรุ่งนี้ก็ได้นะ
พรุ่งนี้ฉันก็ไม่อยู่แล้ว
นายบอกว่า จะมาโรงเรียนถึงพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ
ก็...
ฉันคิดว่าจะไม่มาแล้ว
นายชอบทำตามอำเภอใจสินะ
[อีแทโฮ]
ฉันกำลังจะเอาชุดไปคืน
ไปก่อนนะ
- รอฉันด้วย - อย่าตามฉันมา
รอฉันด้วย
โทษทีนะ
ต้องเตรียมสอบเข้าม. โซลใช่มั้ย
โทษที
นายอยู่ไหน
นั่นไง
[กลุ่ม 4: ยูซูบิน ควอนดาฮิน ยุนโซเยและชเวจุนอู]
[รายการแหล่งอ้างอิง]
ทำไมนายใช้เวลานานจัง
กำลังไป
- นายอยู่ไหน - เดี๋ยวก่อน!
ฉันอยู่ชั้นสี่
"ชั้นสี่" เหรอ
[จดหมายขอโทษ จากชเวจุนอู]
นายวาดรูปเก่งนะ
เต่าทองน่ารักดี
ช่วยยืนขึ้นหน่อยได้มั้ย
ทำไมเหรอ
อย่าขยับ
ฉันไม่กัดหรอก
นักเรียนย้ายมา...
นายเป็นผีเหรอ
แทบไม่เห็นนายเลย
นายไม่รู้สึกแปลกๆ เหรอ
การมีอยู่โดยที่สัมผัสถึงตัวตนไม่ได้
เรียบร้อยแล้ว
ดี ดูนะ โอเคมั้ย
ขอบใจนะ
เดี๋ยว ยังไม่เสร็จเลย
นายชื่ออะไรนะ
ชเวจุนอู
นายก็ยิ้มกับเขาเป็นสินะ
ลาก่อน นักเรียนย้ายมาใหม่
โชคดีนะ
ใช้ชีวิตแบบนั้นต่อไป
โดยที่สัมผัสถึงตัวตนไม่ได้
[ชเวจุนอู]
จำเป็นเหรอที่ต้องสัมผัสได้ถึงการมีตัวตน
ตลอดทั้งชีวิต เราไม่เคยแคร์อะไรแบบนั้น
แล้วเราจะเริ่มแคร์ตอนนี้ทำไม
จริงเหรอ
เธอแน่ใจจริงๆ นะว่าจุนอูขโมยไป
ครับ ดูท่าจะเป็นแบบนั้น
ไม่เอาน่า ไม่มีทาง
ผมเองก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน
แต่ซังฮุนบอกว่าซังฮุนเห็นเขา
โจซังฮุนจากห้องข้างๆ เหรอ
ครับ
จุนอู...
จะกลับแล้วเหรอ
ฉันอธิบายทุกอย่างกับครูโอแล้ว
รอดูกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันมีเรียนติวต่อ ไว้เจอกันพรุ่งนี้
มีอะไรจะพูดกับฉันหรือเปล่า
มีเรื่องอะไรเหรอ
จุนอู ฉันจะสายแล้ว
ไว้คุยกันพรุ่งนี้
โทษทีนะ
มาฮวียอง
ว่าไง
จุนอู คืองี้...
ทำไมนายถึงโกหก
ว่าไงนะ
นายพูดเรื่องอะไร
มันฝีมือนายนะ
นายคือคนที่ขโมยไป
ขโมยอะไร
นาฬิกาครูซงเหรอ
จุนอู
อย่ากังวลมากไป
บอกนายแล้วไง ว่าฉันช่วยนายแล้ว
- ใจเย็นก่อน... - วันนั้น...
ตอนที่นายตามฉันลงมา...
นายเจอนาฬิกาอยู่ในขยะแล้วเอาไป
นายคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
นายพูดเรื่องอะไร
- มาฮวียอง! - ไอ้เวร!
นายจะทำอะไรล่ะ
นายจะทำอะไรถ้าเป็นฉันจริงๆ
ฉันอยากฟังความจริง
ทำไมนายถึงโทษฉันในสิ่งที่นายทำไป
นายจะทำอะไรล่ะ
นายจะทำยังไงถ้าเป็นฉันจริงๆ ไอ้ขยะ!
"ขยะ" เหรอ
เรียกตัวเองหรือเปล่า
นายว่าอะไรนะ
ไอ้เวร
เรียกฉันว่า "ขยะ" เหรอ
[สู้สุดใจ วัย 18]
จุนอู นายพูดตรงๆ กับฉันได้
ฉันรู้เรื่องนั้นแล้ว
ต้องเป็นไอ้เวรนั่นแน่ๆ ไอ้เด็กส่งของนั่น...
นายต้องทำแบบนี้จริงๆ เหรอ
ครูรู้ว่าเธอก็โกรธเหมือนกัน เร่งฝีเท้าเข้า จะได้ตอบโต้ได้!
ขี้ขลาดเอ๊ย!
นายต้องทำหน้าที่ของนาย ให้เสร็จก่อนไปไม่ใช่เหรอ
พ่อครับ
พ่ออยู่ที่ไหนเหรอ
ผมกำลังหนี
ทำไมผมถึง...
เอาแต่หนี
นายโอเคกับที่คนอื่นทำกับนายแบบนี้เหรอ
ฉันสงสาร...
เด็กแบบนายนะ
ผมขอโทษครับ แม่
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย